czas na relaks

Wreszcie. Ostatnie dwa tygodnie byly jedna wielka gonitwa. Masa spraw do zalatwienia przed wyjazdem, a przede wszystkim formalne zamkniecie studiow. Czyli obrona. Najwazniejsze, ze juz po, a najwieksza satysfakcje mialam z tego, ze jak powiedzial moj promotor: dobrze, ze sie zdecydowalam wrocic i to w tak dobrym stylu. Ale ten styl to pol roku ciezkiej pracy, zakuwania do egzaminow i pisania pracy mgr. po calym dniu harowki w erze. Ale warto bylo. Nie rozumiem tylko, dlaczego nie zrobilam tego wczesniej. Z czasem pisanie stalo sie swoista przyjemnoscia. Choc inaczej byc moze ocenia to moja osobista redaktor Doris P. :) dziekuje bardzo Dorota. Merci beaucoup!!!
I nawet nie mialam czasu, zeby tak naprawde poczuc, ze wreszcie skonczylam studia.
Nastepnego dnia Paryz, kolejnego Lizbona.
Wszystko biegiem- no moze oprocz 25-godzinnej podrozy autobusem:).
Potem samolot, i juz chyba przechodzi mi moja schiza w temacie latania i nasluchiwania czy silniki pracuja;). Kiedys bardzo lubilam latac i to chyba wraca. A moze strach ogarnia mnie po prostu, kiedy lece sama, bez nikogo znajomego? Wyprobuje niedlugo. Bilety na listopad juz dawno kupione. Dobrze, ze nie wynajelam jeszcze mieszkania. Dobrze mi z poczuceim, ze mam dwa domy. Jeden tu drugi tam, albo odwrotnie. Kiedys przyjezdzalam na tydzien, dwa co jakis czas do Francji, teraz bede jezdzila do Polski. Przynajmniej przez jakis czas...
Ale czas oswajac i to miasto. Znalezc "swoje" miejsca. Pora zamieszkac.
Na dobry poczatek kupilismy dzis pralke! :)